1 . فقدان فضاي آرامش بخش در زندگي : دين نه تنها بخشي از زندگي واقعي بلكه خود زندگي است . زندگي سالم و روابط خوب زناشويي بهترين بستر براي ايجاد و تربيت كودكان ديندار است . اگر نشانه هاي زندگي سالم و شرايط خوب براي بالندگي و رشد در خانه اي وجود نداشته باشد ، دشوار است كه بتوان كودكاني با گرايش هاي خوب ديني يافت . والدين بزهكار و نابهنجار و پرخاشگر و اهل ستيزه جويي و قهر و آشتي هاي طولاني نمي توانند بستر زيبايي براي كودكان پاك و معصوم به وجود آورند و غالبا كودكان نه تنها رشد ديني نمي يابند بلكه قرباني خودخواهي ها و آفت هاي شخصيتي والدين مي شوند . كودكان طلاق و كودكان بزهكار و كودكان خياباني بزرگ ترين نمونه هاي بارز چنين خانواده هاي نابه ساماني است . نداشتن مسكن مناسب و يا نبود پدر يا مادر و يا هر دو و يا عدم ايفاي نقش مادرانه و پدرانه توسط والدين و يا عدم حضور فعالانه و تاثيرگذار هر دو يا يكي از آنان در زندگي و مشكلات كودكان ، هر يك به نوعي زندگي كودكان را با آسيب هاي جدي مواجه مي سازد و سبب مي شود كه كودكان نسبت به دین و مذهب و سرنوشت خود و الطاف و عنايات و هدايت الهي با مشتي معماهاي پيچيده رو به رو گردند .
2 .....
متن كامل...
+
نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم تیر 1387 ساعت 2:51 توسط کریم جباری
|