تبليغاتX
يادداشت هاي كريم جباري شراره ها و شکوفه ها
بیا با من و عشق همدرد باش.اگر دین نداری جوانمرد باش.چو دریادلی،فکر ساحل مکن.اگر تشنه ای آب را گل مکن


شراره ها و شکوفه ها










                                         يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا ..... لا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللّهَ كانَ بِكُمْ رَحيمًا‌‍  

       اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد خودتان را مكشيد زيرا خدا همواره با شما مهربان است

                                                                    ( نساء 29 ).

 

 

امام صادق (ع) خطاب به جابر بن حيان: افرادی که خودکشی می‌کنند ایمان مذهبی ندارند و من یقین دارم که تو تا امروز یک مسلمان با ایمان را ندیده‌ای که انتحار کرده باشد، مسلمان ممکن است در میدان جهاد کشته شود، ولی دست به خون خود نمی‌آلاید.

    خودکشی در فضای خالی اتفاق نمی افتد و علل فراوانی دارد ، ولی هر چه باشد مسئول نهایی خودکشی خود شخص است . هرچند که دیگران هم به اندازه خود و جداگانه به خاطر نقش و تاثیری که در خودکشی فرد دارند ، مجازات الهی و عذاب وجدان دنیوی خواهند داشت . اما محال است  که خودکشی از سر عقل و اراده و ایمان و قدرت و شجاعت و صداقت باشد . چرا که بالاخره یک قتل و جنایت است و مثل هر جنایت  دیگری پست و منفور است و چون خود فرد با زرنگی و مظلوم نمایی قاتل و مقتول خویش است ، امری مقدس و معصومانه نخواهد بود ...........................................

 


متن كامل...
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم آبان 1386 ساعت 14:0  توسط کریم جباری  | 


 

اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَ تَكاثُرٌ فِي اْلأَمْوالِ وَ اْلأَوْلادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفّارَ نَباتُهُ ثُمَّ يَهيجُ فَتَراهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطامًا وَ فِي اْلآخِرَةِ عَذابٌ شَديدٌ وَ مَغْفِرَةٌ مِنَ اللّهِ وَ رِضْوانٌ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلاّ مَتاعُ الْغُرُورِ‌‍  (‌حديد :‌ 20 )

 

     بدانيد كه همانا زندگانى دنيا بازيچه و سرگرمى، و زيور و فخرفروشى در ميان شما و افزون‏طلبى در اموال و اولاد است، همانند بارانى كه كشاورزان را گياه آن خوش آيد، سپس پژمرده شود و آن را زردشده بينى، سپس خرد و ريز شود؛ و در آخرت هم عذابى شديد هست و هم آمرزش و خشنودى از جانب خداوند؛ و زندگانى دنيا جز مايه فريب نيست.

 

آدم اولي ‌: زندگي تكاپويي است نافرجام براي كسب لذات بيشتر . هر لذتي با مكافات تحمل سختي ها و خستگي هاي شديد به دست مي آيد و خاطره هر لذت از دست رفته اي دردناك است . هر چه لذت بيشتر باشد عوارض جسمي و رواني آن دامنه دارتر است . اما چاره اي نيست و بايد با همين دردها كنار آمد . هر چند روز به روز هزينه دردها و سختي هاي كسب لذت بالاتر مي رود و به زحمتش نمي ارزد . اما چاره ديگري نيست يا من سراغ ندارم . من قبول دارم كه زندگي يعني گذراندن لحظات دردناك در انتظار رسيدن لحظات موهوم لذت بخش . اما من همين زندگي مفتضح را دوست دارم . به نظرم زندگي باتلاق مرگبار و در عين حال لذتبخشي است .

 

آدم دومي : زندگي مجموعه اي است از حماقت ها و كارهاي مسخره و مهوع تكراري . اصلا ما براي چه به دنيا آمده ايم ؟‌ براي چه و كه بايد زندگي كنيم ؟‌ در كدام ايستگاه زندگي مي توان روي خوشي ديد و خستگي را رفع كرد . كجاست روزنه هاي اميدها و آرزوها ؟‌ ................

 


متن كامل...
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم آبان 1386 ساعت 14:3  توسط کریم جباری  | 


روش نقد انديشه ها

 

1 . فهم درست كلمات و معاني و ديدگاه نويسنده  :بدون فهم درست و غير مغرضانه و منطقي و مثبت انديشانه يك فكر و انديشه چگونه مي توان آن را نقد و ارزيابي كرد ؟‌ هرچند خيلي ها بي مطالعه و بي مهابا صدها نوشته و انديشه را يكجا محاكمه و رد و محكوم مي كنند ولي اصولا بايد محتواي يك انديشه را در سطح و فهمي بالاتر از گوينده و نويسنده آن و يا دست كم در سطح او و از منظر او شناخت و سپس به تحليل پرداخت و نقد هم ارزيابي غث و ثمين است و نه رد و انكار و ابطال مطلق كه حاكي از بيماري است . همان طور كه پذيرش عاشقانه و صميمانه يك انديشه هم كاري نابخردانه است .  به هر حال اگر کسی مطلبی را نقد کند که نمی فهمد یا وارونه می فهمد مطمئن باشد که خیالات خام و انگاره های ذهنی و نادانی های خود را رد کرده است و با این کار ( رد کردن خیالات خام خویش ) دارد به خودش تسلی می دهد و دلخوش کنک مصرف می کند .   


متن كامل...
+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم آبان 1386 ساعت 21:33  توسط کریم جباری  |